©SJR

Laatst bijgewerkt  10 november 2011

“Huh... mag dat niet...?”

Balou blijkt doof te zijn...
Juli 2004
Balou heeft als pup goed kunnen horen. Hij is getraind o.a met clickertraining, waar hij heel goed op reageerde. Maar ook op het commando "hier" kwam hij goed evenals met de fluit. Bovendien zien we op videofilmpjes van toen hij klein was heel duidelijk hoe hij zijn oren spitst bij geluiden.

Vandaar ook dat het heel moeilijk is om aan te geven vanaf welk moment hij niet meer goed kon horen. Waarschijnlijk  hebben we langere tijd niet geweten dat er iets mis was / is met zijn gehoor. Achteraf gezien tel je de dingen bij elkaar op, passen de puzzelstukjes in elkaar, maar we kunnen geen tijdstip aangeven van moment waarop het gehoor minder werd. Gedurende de eerste maanden van 2004 (Balou was toen dus bijna 2 jaar oud) bemerkten we een aantal dingen:

- reageerde niet meer goed op zijn naam.

.- Buiten leek hij steeds meer zijn eigen gang te gaan, vooral tijdens loslopen: gevolg was dat Balou slecht of niet terug kwam bij "hier-commando" of toch nog even de sloot in dook. Zijn ongehoorzaamheid weten we aan zijn leeftijd, dus dachten we dat we de rangorde-regels weer consequenter moesten hanteren.

- Opvallender werd het voor ons pas echt toen Balou een keer volledig de weg kwijt was: we riepen hem  tijdens een wandeling en Balou ging volledig de verkeerde kant op: was daarbij echt zoekende, iets wat later op het strand nogmaals gebeurde: hij leek ons echt kwijt.

- Toen zijn we ook andere testjes gaan doen en bleek hij zelfs niet te reageren op "Balou... ETEN!" Tsja, een labrador die dan niet komt.... daar is iets mis mee!

Baer-test
Dierenarts constateerde een licht ontstoken oor, dus met een zalfje en enigsinds gerustgesteld naar huis: het vuil en de lichte ontsteking zouden vast de oorzaak zijn... maar helaas knapte het gehoor niet op. Het zekere voor het onzekere genomen en Balou eind juli 2004 onderworpen aan een gehoortest (BAER-test) in Zeist (kliniek "Dijkshoorn"). Balou kreeg een "roesje" en onderging groggy de test: uitslag, beide oren doof. 60 decibel geen reactie, bij 90 decibel nauwelijks tot geen reactie. Ongelooflijk. Dat hadden we niet verwacht. We slikten onze tranen weg, ons arme hondje.

Balou, groggy van het roesje

grafiek van de hoortest.
normaal horen er hooguitslaande
pieken te zijn, bij Balou is er sprake
van een kronkellijntje

2003-2004
Lange tijd zijn we geen therapie gestart omdat Balou geen "restverschijnselen" had: niet suf geen gedragsverandering etc. na een aanval. Maar toen de periodes steeds sneller volgden zijn we wel op zoek gegaan naar mogelijkheden. Een artikel in "hondenmanieren" bracht ons naar het verhaal van "Spikes disease" een border terrier die last van "krampaanvallen" heeft, de verschijnselen die beschreven worden zijn heel herkenbaar. Via de site van Spikes disease kwam ik ook in contact met eigenaren die zelf een labrador retriever hebben en de filmpjes die ik inmiddels gezien heb van een aanval bij die labradors laten EXACT dezelfde verschijnselen zien als bij Balou. Opvallend is dat de verschillende artsen niet duidelijk epilepsie hebben geconstateerd, maar op epilepsie gelijkende klachten.

Dit gaf ons een extra motivatie om nog niet met anti-epileptica te starten, zeker gezien het feit dat Balou nog heel jong is. Via een homeopaat voor dieren hebben we homeoleptil geprobeerd, zonder resultaat. Wel kwam ik er gaandeweg achter dat voeding en o.a omega-vetzuren een belangrijke rol spelen bij neurologische processen. Via de site van Spike kwam ik ook in contact met een dierenarts in Amerika die zeer veel beschrijft over het belang van voeding ook in relatie tot epilepsie. Een zeer uitgebreide en waardevolle site: www.dogtorj.net.

Via e-mail uitwisseling met die arts zijn we op andere voeding overgegaan (zonder gluten): Canidae. Aanvankelijk leken de aanvallen ook minder te worden wat waarschijnlijk toeval was. De voeding bracht echter wel verbetering in het ontlastingpatroon van Balou (van 5x daags naar 3x daags). De voeding verdroeg hij ook heel goed, wat bijzonder is want Balou is zeer gevoelig wat betreft zijn maag-darmstelsel. Wanneer hij maar iets verkeerd gegeten heeft (zeg maar van straat gesnaaid heeft) dan liggen zijn darmen overhoop. Als pup heeft hij meerdere malen last gehad van diaree en braken.